Was ik de eerste keer op 24 JANUARI 2022 enthousiast over de halfvergane en aan het verder verdwijnen van aangebrachte kleine (kunst)werken op een grijze transformator kast op het Lange Voorhout in Den Haag.
NIEUWE TAFERELEN
Ik kon het ook toen niet nalaten d’r nog eens naar toe te gaan. Een week later op 30 JANUARI 2022 om op onderzoek te gaan om zo nog een paar kasten te ontdekken met eveneens aangebrachte kleine (kunst)werken, aquarel tekeningen, zwart witte losgeknipte en vervolgens geplakt en aangebrachte kleine portretjes. Steeds weer ontdekte ik nieuwe taferelen. Heel divers.
VERZAMELEN
De een onmiskenbaar behorend tot een groter geheel bestaande uit waarlijk waar tot vergaan bestemde kunstwerken aangebracht op een aantal over een paar straten verspreid liggende kabel- en of elektriciteitskasten.
Daar vat op krijgen. Mijn op te bouwen verzameling. In de resterende tijd van vervaging. Duidelijk (nog) herkenbaar en een ander nog amper herkenbaar iets van wat was.
Op 9 MAART 2022 was ik er weer om d’r nog een kast in de buurt te kunnen ontdekken. En op 15 JULI 2022 en op 4 AUGUSTUS 2022. D’r is sprake van een naar ik meen 8-tal kasten met aangebracht werk van PETER BLOKHUIS.
TENTOON GESTELD
En toen werd het lange tijd stil. Twee jaar later op 14 NOVEMBER 2024 zie ik bij toeval kans een bezoek te brengen aan deze tentoongestelde kunstwerken. Zien wat er van ze geworden is want dat was aanvankelijk altijd de bedoeling geweest.
Vorm, figuren en kleur zijn verworden tot een vormeloos grijs en alles oogt flets. Doodeenvoudige portretten zijn gewist en verdwenen in de tijd. Van een aangebrachte tekening is duidelijk gepoogd deze te willen ontvreemden maar zonder resultaat.
EEN TROOSTRIJKE BEDOENING
Maakt dat alles dit tot een troosteloze en saaie bedoening. Ik heb er drie jaren over mogen doen om dit te ontdekken. Geenszins naar mijn mening. In het heden zie ik hier het verleden en sta ik oog in oog met de toekomst. Een blik op een grijs ontroostbaar beeld.
In Tirade 119-120 van DECEMBER 1966 stond een interview met PETER BLOKHUIS. Op een vraag over de kenmerken van zijn toenmalige werk was het antwoord ‘met kleine verschuivingen, gedachtensprongen proberen zo duidelijk mogelijk vorm te geven wat mij boeit. Emotionele dingen op een exacte wijze vertellen.’
Ook in het heden is hij in mijn beleving daarin na drie jaren van tussentijds aanschouwen op het Lange Voorhout hierin geslaagd. Op een exacte wijze is de emotie verteld.
HIER KOM IK OP TERUG | VERDWENEN
Op 24 JANUARI 2022 was ik nog enthousiast. Thuis wist ik het. Deze plaatjes. Ik heb ze niet alleen gezien. Ik heb erover gelezen. Ik dacht toen. Die wil ik zien. Daar ga ik naar op zoek. Gewoon op straat. En zoals zo vaak met zoveel meer. Daar komt vervolgens niks meer van.
Dat artikel van 4 NOVEMBER 2021 in DHC ‘Kunst op straat’ verdwijnt in een witte 4-ringsband. Aandachtig gelezen, enthousiast, betekenisvol, voorzichtig opgevouwen en veilig opgeborgen in een helder transparante A4 insteek hoes of show tas. Alleen bestemd voor mij. Als vanzelf verdwijnt deze naar de achtergrond.
PETER BLOKHUIS | LANGE VOORHOUT
De Haagse kunstschilder, tekenaar en aquarellist Peter Tjampke Obe Blokhuis (1938) maakte in het begin van Corona vrijwel iedere dag een kleine tekening of collage. Een klein (kunst) werkje om in het ritme te blijven. Voor zijn werken gebruikt hij ook wel eens van de muur afgescheurde, afgepeuterde, resten van affiches en verwerkt deze in nieuwe werkjes. Maakt printjes van foto’s en bewerkt deze met verf. Oude tekeningen worden gebruikt in nieuwe werken. Soms worden hierin ooit eerder geëxposeerde tekeningen verwerkt. Hij maakt foto’s van zijn composities, registreert het verval en het langzaam verdwijnen van zijn werk. Op het Lange Voorhout en omgeving zijn kleine werkjes op elektriciteitskastjes geplakt. Contouren van aquarel tekeningen vervagen na verloop van tijd. Hij hoopt dat ze de winter overleven.
GEVONDEN
En deze dan toch te hebben gezien. Afgelopen maandag tijdens onze stadswandeling die ook langs het Lange Voorhout voerde. Gevonden. Gewoon op straat. Enthousiast geworden, thuis trefzeker nagezocht ergens in één van de witte ringbanden, voorzichtig uit de A4 insteek hoes gehaald, met hernieuwde aandacht gelezen, verder zitten zoeken. Naar wat ik heb gezien. Alleen bestemd voor mij. Voor even. Niet alleen rondom het Lange Voorhout. Ook bij Kunstcentrum Stroom, op de Denneweg en tegenover Hotel Des Indes zijn tekeningen opgeplakt. Resterend in vervagende contouren. Vergeten.