Dit project is niet voorbij. Dan wil ik mijn schoonheden nog eens zien. Mijn verzameling. Voordat ze voorgoed verdwenen zijn. Daar ben ik bang voor. Maar zo gaat dat.
Ik liep tegen d’r aan nu zo’n drie en een half jaar geleden, op 27 oktober 2020 aan de Kleine Veenkade in Den Haag. Verrukt dat ik was van de schoonheid van eenvoud op straat. Ze was niet alleen. De keer dat ik haar weer zag was op zondag 1 november van dat jaar op de hoek van de Boekhorststraat met de Herderinnestraat. Nu in groot gezelschap. Dan kruip ik weg in mezelf. Weet me geen raad. Weet ook niet of zij mij is opgevallen. Dus dat zal dan ook wel niet.
Schoonheid van eenvoud aan de Kleine Veenkade.
Schaftkeet op de hoek van de Boekhorststraat met de Herderinnestraat.
Schaftkeet op de hoek van de Boekhorststraat met de Herderinnestraat.
Schaftkeet op de hoek van de Boekhorststraat met de Herderinnestraat.
ZEEHELDEN- | REGENTESSEKWARTIER
Na die tweede keer wil ik haar weer zien. Waar dan ook in de stad hoopvol altijd om me heen kijkend. Ik ben haar over een periode van zo’n zeven maanden in totaal vier keer ‘tegen het lijf’ gelopen. Gezien in het voorbijgaan. Van een afstandje. Onverwachts altijd buiten op straat. Altijd in de omgeving van het Zeeheldenkwartier en het Regentessekwartier. En altijd met z’n tweeën. De laatste keer dat was op 23 mei 2021 op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
En zoals dat gaat. Over de tijd. Dan zakt het verlangen naar en de gedachte aan weg. ‘Uit het oog, uit het ♡’ werkt dan wonderwel genezend om terug op aarde te komen.
Langs de trambaan gelegen aan de Noord-West Buitensingel op de hoek van de Loosduinseweg.
Aan de Kleine Veenkade.
Op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
Op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
Op het eind van de Boekhorststraat aan de kant van de Prinsegracht.
Schaftkeet aan het Bankaplein.
Op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
Op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
Op de hoek Waldeck Pyrmontkade met de Laan van Meerdervoort.
BAKFIETS
Acht maanden later. Ik ben met stomheid geslagen. Op 15 januari 2022 zie ik haar staan op de plek waar ik haar ooit voor het eerst zag. Ze staat naast een bakfiets. Mijn beeld van haar verbleekt nu ik haar zo zie.
Wat resteert aan schoonheid van eenvoud aan de Kleine Veenkade.
Op de hoek van de Waldeck Pyrmontkade met het Sweelinckplein.
VAAL BEELD IS WAT REST
Ik kan het niet loslaten. Ik lijk wel terug bij af. Een maand later op 19 februari zie ik haar staan bij het hek onder het poortje naar de achtertuin van de Grote Pyr aan de Waldeck Pyrmontkade. Ik trek zowat lijkbleek weg.
Het beeld dat mij voor ogen stond. Op 12 april zie ik haar in gezelschap op het De Constant Rebecqueplein. Later op diezelfde dag zie ik haar nog een keer. Ditmaal in groot gezelschap op de hoek van de Stationsweg met de Van Hogendorpstraat. Ik ben haar kwijt.
Wat rest is een vaal beeld. Hoe ver heen kun je zijn door dat daar nog te willen zien. Naast een poort aan de Amsterdamse Veerkade in Den Haag.
Wat resteert onder het poortje naar de achtertuin van de Grote Pyr.
Wat resteert onder het poortje naar de achtertuin van de Grote Pyr.
Op de hoek Stationsweg met de Van Hogendorp-straat.
Op de hoek Stationsweg met de Van Hogendorp-straat.
De Constant Rebecqueplein.
De Constant Rebecqueplein.
Aanblik op de Kleine Veenkade.
Aan de Amsterdamse Veerkade.
Aan de Amsterdamse Veerkade.
Aan de Amsterdamse Veerkade.