We zijn in juli verhuisd naar Zoetermeer. Een mooi huis met een prachtige tuin en in een groene buurt met veel aardige mensen net zoals wij.
ONZE WONING
Aan de woning hoeft feitelijk niet veel te gebeuren om d’r normaal in te kunnen wonen. Toch ben ik voor de nodige renovatie vanaf maart abnormaal veel denk ik wel eens in de weer geweest met oriënteren, uitzoeken, offertes aanvragen, vergelijken, vragen stellen en plannen. Ogenschijnlijk volgens het boekje. Ik wil dan het fijne van alles weten. Precies zoals het kan. Dan denk ik voldoende te weten en op de nog open staande vragen krijg ik netjes antwoord die ik voortdurend probeer te plaatsen in mijn beeld van hoe het kan, beter kan en vooral wat je niet moet doen met alle risico’s van dien.
DE JUISTE ANTWOORDEN
En naar blijkt zoveel ondernemers met kennis van zaken zoveel antwoorden, meningen, zienswijzen en eigen geplaveide straatjes.
Over ons dak, de zonnepanelen, sedum, de gevel, spouw lood, de badkamer, infrarood panelen, ventilatie, de marmoleum vloer, elektra, de twee fasen aansluiting, de cv-ketel, het isoleren van de kruipruimte en over de verhuizing zelf.
HET PROJECT
Nadat we knopen hebben doorgehakt gaat de ene als deelproject te beschouwen klus na de ander van start. Over een periode van zes weken volgens een vooropgezet plan. Het gaat goed zolang het goed voelt. Dan ben ik de vriendelijkheid zelve en laat ik de mannen (altijd mannen) in ons nieuwe huis hun gang gaan.
Dan ben ik makkelijk, ontspannen en zorg dat de mannen niets te kort komen. Koffie, fris, water, bijna dagelijks een croissantje, eierkoeken, ontbijtkoek en ja zelfs een boterham van mijn eigen belegde brood met kaas, mosterd en sla d’r tussen. Die sta ik dan af en dat is een zeldzaamheid. Dan ben ik tevreden en heb vertrouwen in de vordering en kwaliteit van het te leveren werk.
RAFELRANDJES
En als ik gewaar word dat het niet meer goed voelt dan ben ik in aanvang kritisch, zet de feiten op een rij en vorm een helder beeld van hoe ieder deelproject d’r nou voorstaat en wat ik daar van vind ook door te luisteren naar mijn gevoel. En dan moet ik daaraan vasthouden. Ook al ebt dat gevoel weg omdat na een aantal weken wachten waarin niet meer zoveel gebeurt eigenlijk alles went.
Dat wat in aanvang leek prima te worden opgeleverd is dan toch wat rafelrandjes gaan vertonen.
Gelukkig niet bij alle deelprojecten. Dan zie ik een lijst met openstaande punten die welgeteld zoals ik ben al snel een lange lijst heet te zijn indien nodig voorzien van begeleidende foto’s.
EEN DRAMA
Bij een enkel deelproject is dat verworden tot een werkelijk waar drama dat zich langzaam aan heeft ontvouwd als een stommelende op gang komende vulkaan.
PAPIEREN TIJGER
Dan ben ik in contact allereerst op schrift middels mail vriendelijk, voorkomend, scherp doch feitelijk, volledig en omvattend. Niets ontgaat mij wat mij makkelijk afgaat. Dan ben ik op papier een bijtertje en voornemens dat vervolgens ook in praktijk te laten gaan gelden. Dat is voor mij wat moeilijker maar ik laat me niet kisten. Die papieren tijger komt tot leven.
VOEL IK HET GOED
Vervolgens weet ik dan op een aantal deelprojecten niet meer wat redelijk is, wat ik mag verwachten en heb ik stoïcijns altijd gelijk totdat het tegendeel beweerd en feitelijk bewezen is. Dan heb ik naar mijn volle overtuiging rechten en anderen plichten. Dat heb ik alvast nagezocht.
Desondanks poog ik open te blijven staan voor het vinden van een middenweg als oplossing. Dan wil ik best van geplaveide paden afwijken. Dat moet dan wel weer goed gaan voelen.
DE VLOER
In concreto gaat het dan over de marmoleum vloer die verkeerd is geleverd en daarbovenop verkeerd is gelegd en waar bij niemand het besef doordrong dat dit daadwerkelijk het geval was. Dat besef daalde als eerste van alle betrokkenen bij ons in. Na een vijftal weken. En dan draai ik de gehele film af, beeld voor beeld, iedere scene analyserend en kom tot de conclusie. Hier is vanaf dag één iets gruwelijks misgegaan dat plaatsvond onderwijl ik koffie stond in te schenken, de een met melk en een beetje suiker en de ander zwart. Dat beslissende moment heb ik voorbij zien komen. Wat raar dacht ik nog. Dan mis ik alert zijn in het moment, op dat betreffende moment gevolgd door kordaat optreden. Dan had dit allemaal niet hoeven te gebeuren en dat had ons veel hoofdbrekens kunnen besparen. Die vloer dat is en wordt een serieus ding.
DEELPROJECTEN
Op veilige afstand gevolgd door de badkamer en de gevel. Ook zij hebben nog een betaling tegoed. Klein niet noemenswaardig maar toch volgen wat openstaande punten over elektra en de cv-ketel.
ALS UITDAGING ZIEN
En dan ligt het grootste deelproject integraal uit te voeren door één partij voor het dak, het sedum en de zonnepanelen nog in het verschiet. Ik heb vele dakdekkers over de vloer gehad.
De een maakt d’r beduidend meer werk van tijdens een dakinspectie dan de ander. Die ander heeft in één blik al snel gezien wat er moet gebeuren en praat liever uitgebreid over zijn eigenhandig opgetrokken onderkomen in Zuid Spanje. De ene offerte is uitstekend gespecificeerd in een zestal pagina’s waar de ander denkt te kunnen volstaan met drie regels. Het verschil in prijskaartje gaat alle kanten op.
Ik heb al weer vragen ook aan de partij die dit mega deelproject zal gaan uitvoeren begin oktober. Ik probeer dit keer voor zover mij dat goed afgaat opgewekt dit project als een uitdaging tegemoet te treden.
Het deelproject ventilatie bevindt zich in de offerte fase. Ik heb een vraag maar af en toe weet ik niet meer of de mate waarin ik vragen heb nog wel normaal is. In mijn beleving wel.
Martien vindt mij ondertussen op dit gebied onmogelijk geworden. Voelt zich geërgerd, gelaten, laat mij m’n gang gaan en steekt in ieder geval geen poot meer uit daar waar dat mijns inziens nog nodig is. Er valt met mij te leven. Maar soms vraag ik me af of ik het allemaal nog goed zie.
OP DE BARBECUE
Ik merkte dat ik na zo’n tien weken dag in dag uit met dit huis bezig te zijn geweest bij mij de behoefte opkwam bovenstaande met plezier weg te schrijven.
Op een bankje aan het water in het schitterend nabij gelegen Westerpark. Voor mij staan twee vissers die hun stekkie klaar maken. Een barbecue en twee groene tentjes voor de nacht. Ik luister instemmend naar wat ze zeggen. Zo kan het ook.
