Op vakantie met Martien kan eten een ding worden. Zolang er bij aanvang van de dag voldoende gelegenheid is om brood, kaas en bijvoorbeeld een tomaat, bakje olijven of worst in te slaan, dan is er niets aan de hand.
Anders wordt het wanneer Martien aangeeft, op de route die vanmiddag nog voor ons ligt is er geen gelegenheid meer tot boodschappen doen, er zit geen bakker en dus we hebben morgenochtend op de camping géén ontbijt van yoghurt met fruit en ook geen brood (jam hebben we nog wel). Dat krijg ik in de middag op een leuk terrasje te horen.
En dan zegt ze op de camping vanmiddag kunnen we wel tot 17:00 brood voor de volgende ochtend bestellen. Die ligt op 10km. Het is half vijf dus dat halen we niet.
GEEN BROOD BESTAAT NIET
Geen brood dat bestaat voor mij niet en zeg, ik fiets alvast door. Zet hard aan zolang ik kan. Heuvel op heuvel af. Zie in de laatste 20 minuten mijn gps positie langzaam schuiven richting camping afgezet tegen de minuten die wegtikken. Martien belt tussendoor nog iets onverstaanbaars en ik schreeuw ik zie je daar wel.
TRILLEN OP JE BENEN
Klokslag vijf uur sta ik uitgeteld doch tevreden bij de camping en bestel twee stokbroden voor de volgende ochtend. In de avond eten we onze in de ochtend gekochte heerlijke Paella. ‘s Avonds bij de thee blijkt dat Martien ons gezamenlijke zoete broodje van die dag nadat ze onderweg belde helemaal in d’r eentje heeft weggewerkt. Omdat ze zogenaamd trilde op d’r benen. Ik voel dat het tijd is scherp te gaan zijn wanneer het aankomt op te verdelen proviand.
HET IS MENENS
De volgende ochtend is het menens met nog één heel stokbrood voor onderweg te gaan.
Onderweg stoppen we.
In normale omstandigheden en bij kleine taartjes of gebakjes mag de een delen en de ander kiezen. Dat is wel zo eerlijk. Zodra de een heeft gekozen, zegt de ander die deelde ‘Yes!’ suggererend ik heb toch de grootste. En dan lachen we
DELEN EN KIEZEN
In kritieke situaties zoals nu bij in dit geval brood (met wat jam) is het Martien die het brood vasthoudt. Het is Martien die bepaalt ik mag delen. En het is Martien die zegt ik mag kiezen. Ik weet niet of het eerlijk is en het lachen voelt anders.
VOLDOENDE BROOD
De volgende ochtend is alles weer vergeten en vergeven. We hebben meer dan genoeg boodschappen kunnen doen voor de nodige tussenstops tussendoor.