Wij doen maar wat. En dat kan in Frankrijk op de campings waar we geweest zijn. Nu staan we met onze camper op een natuurcamping in Zuid-Limburg. Dat zal daar ook wel goed komen met ons dachten we zo.
En dat is dan toch een openbaring. Alles tot in de puntjes geregeld. En iedereen doet alsof dat volstrekt normaal is of gewoon ook heel fijn is zoals voor ons na een kleine vakantie in Frankrijk.
Alles schoon, alles doet het, totale informatievoorziening, in de ochtend een uitgebreid kraampje van de plaatselijke bakker met ook een keur aan soorten stukken vlaai en al durende lichte pianomuziek in de toiletten en bij de douches. Toiletten voorzien van doekjes om de gemaakte bril afdruk van je voorganger weg en schoon te vegen. Hand zeep, heet water en een overvloed aan korte trekkers bij de wastafels.
En voor de fietsers een overdekte fietsenstalling die voor de nacht op slot gaat.
Het is waarlijk een prachtige camping. Een en al rust tussen de vijftigers en zestigers, mooi groen en ruim opgezet.
Van half ongeregeld naar ontregelend volstrekt ontzorgd. Dat is het verschil. Dat viel ons alleen zo op.
